Одредница

ра̀стерати

граматичка ознака није издвојенатом 5, стр. 440

ра̀стерати

растерати

Лема

растерати

Извор

том 5, стр. 440, редослед 15

  1. 1.

    ијек. ра̀стјерати (дијал ијек. ра̀шћерати), сврш. 1. нагнати у бекство какав скуп, потерати на разне стране, разјурити.

    ијек. — ијекавски
    — Полиција је] ... растјерала гомилу.
    Јонке
    Митраљесци су растерали посадУ.
    Дед. В.
  2. 2.а.

    учинити да се нешто разиђе, уклони, разбити, растурити.

    — Сунце растјера задње тмине.
    Војн.
    Нит сунце може да растера магле, нит магла може да засени сунце.
    Андр. И.
  3. 2.б.

    ослободити се нечега, одагнати од себе, одстранити, уклонити.

    — Сјахао сам с коња не бих ли растерао тај несрећан сан.
    Јак.
    Растјерао је] ... свој чемер и тугу.
    Креш.
  4. 3.

    необ. рашчешљати.

    необ. — необично
    — Растјера пуне бркове.
    О-А

Пододреднице

~ се

разбити се, растурити се. — Муња сјекну с ловћенске планине ... рашћера се облак на све стране. НП Вук

разбити се, растурити се.
Изворни текст (OCR)
ра̀стерати, -а̄м, ијек. ра̀стјерати (дијал. ијек. ра̀шћерати), сврш. 1. нагнати у бекство какав скуп, потерати на разне стране, разјурити. — Полиција је] ... растјерала гомилу. Јонке. Митраљесци су растерали посадУ. Дед. В. 2. а. учинити да се нешто разиђе, уклони, разбити, растурити. — Сунце растјера задње тмине. Војн. Нит сунце може да растера магле, нит магла може да засени сунце. Андр. И. б. ослободити се нечега, одагнати од себе, одстранити, уклонити. — Сјахао сам с коња не бих ли растерао тај несрећан сан. Јак. Растјерао је] ... свој чемер и тугу. Креш. 3. необ. рашчешљати. — Растјера