растроја́ва̄ње
растројавање
Лема
растројавање
Извор
том 5, стр. 446, редослед 2
- —
гл. им. од растројавати и уч. према растројити (се).
(се). растроја́вати (се), -о̀ја̄ва̄м (се) несврш.
Изворни текст (OCR)
растроја́ва̄ње с гл. им. од растројавати (се). растроја́вати (се), -о̀ја̄ва̄м (се) несврш. и уч. према растројити (се).