растури́ва̄ње
растуривање
Лема
растуривање
Извор
том 5, стр. 447, редослед 17
- —
гл. им. од растуривати уч. према растурити (се).
растури́вати (се), -у̀рује̄м (се) несврш. и
Изворни текст (OCR)
растури́ва̄ње с гл. им. од растуривати растури́вати (се), -у̀рује̄м (се) несврш. и уч. према растурити (се).