рашчѝнити
рашчинити
Лема
рашчинити
Извор
том 5, стр. 463, редослед 1
- 1.
исећи, изрезати на комаде, ишчеречити.
— Узајмите ми своју сабљицу да рашчиним јање.
- 2.
смањити густину, јачину нечега, растворити, разблажити; ражидити. Вук Рј.
- 3.
растурити, раставити.
— Изишао је да нађе и рашчини нечије рало.
- 4.
израздвајати нити пређе, распрести.
— Рашчинила је у танане кончиће сву грубу пређу.
Он би све то њима натанко рашчинио и све им исприпониједао.
Пододреднице
1. распасти се, растурити се. Вук Рј. 2. мењајући изглед начинити се као неко други. — Нађе жену гдје се рашчинила као була турска. Љуб. 3. разведрити се (о времену). — Рашчинило се вријеме. Вук Рј
Изворни текст (OCR)
рашчѝнити, ра̀шчинӣм сврш. 1. исећи, изрезати на комаде, ишчеречити. — Узајмите ми своју сабљицу да рашчиним јање. Шен. 2. смањити густину, јачину нечега, растворити, разблажити; ражидити. Вук Рј. 3. растурити, раставити. — Изишао је да нађе и рашчини нечије рало. Лал. 4. израздвајати нити пређе, распрести. — Рашчинила је у танане кончиће сву грубу пређу. Мас. фиг. Он би све то њима натанко рашчинио и све им исприпониједао. Берт.