рања́ва̄ње
рањавање
Лема
рањавање
Извор
том 5, стр. 400, редослед 21
- —
гл. им. од рањавати (се) према ранити (се).
рања́вати (се), ра̀ња̄ва̄м (се) несврш. и уч.
Изворни текст (OCR)
рања́ва̄ње с гл. им. од рањавати (се). рања́вати (се), ра̀ња̄ва̄м (се) несврш. и уч. према ранити (се).