ро̀жина
рожина
Лема
рожина
Извор
том 5, стр. 554, редослед 20
- 1.
аугм. од рог. Вук Рј.
- 2.
кошчато, окоштало ткиво (нокат, копито и сл.).
— У поткивачници ... је ударало на гњило и на рожину.
Стругала се копита, ударале поткове, гушила спржена рОжИНа. (им.
Изворни текст (OCR)
ро̀жина ж 1. аугм. од рог. Вук Рј. 2. кошчато, окоштало ткиво (нокат, копито и сл.). — У поткивачници ... је ударало на гњило и на рожину. Богдан. Стругала се копита, ударале поткове, гушила спржена рОжИНа. (им.