сао̀сећати
саосећати
Лема
саосећати
Извор
том 5, стр. 642, редослед 29
- а.
ијек. сао̀сјећати, несврш. = суосјећати а. осећати исто или слично што и неко други, уживљавати се у нечија осећања.
— Мора имати некога уза се, који ће му бити близак, саосећати с њим. Глиг.
- б.
бити осећањима наклоњен некоме или нечему.
— Наша је дужност саосећати са пријатељима народнога напретка.
Врло их је добро разумио и с оба саосјећао.
Изворни текст (OCR)
сао̀сећати, -а̄м, ијек. сао̀сјећати, несврш. = суосјећати а. осећати исто или слично што и неко други, уживљавати се у нечија осећања. — Мора имати некога уза се, који ће му бити близак, саосећати с њим. Глиг. б. бити осећањима наклоњен некоме или нечему. — Наша је дужност саосећати са пријатељима народнога напретка. Јов. С. Врло их је добро разумио и с оба саосјећао. Десн.