сво̏д
свод
Лема
свод
Извор
том 5, стр. 695, редослед 25
- 1.а.
(мн. сво̀дови) део грађевине сведеног (цилиндричног, сферног и сл.) облика који прекрива неки простор и ослања се на ивичне зидове или стубове.
— Одаја та била је на свод.
Диванана је зидана на сводове, са стубовима.
- 1.б.
састављене крошње дрвећа или гране винове лозе који својим обликом или положајем личе на такав део грађевине.
— Нашао се на улИци ... Испод тамниХ сводова липа. Ћос.
- 1.б.
Уђе на капију ... путањом, испод свода винових лоза. Станк.
- 2.
(обично с атрибутом: небески) небо које даје утисак нечега лучног, сведеног на лук.
— Над нашим природним хоризонтом надвио се небески свод.
Из вечерњег свода падала је ситна пурпурна прашина.
Изворни текст (OCR)
сво̏д, сво̀да м (мн. сво̀дови) 1. а. део грађевине сведеног (цилиндричног, сферног и сл.) облика који прекрива неки простор и ослања се на ивичне зидове или стубове. — Одаја та била је на свод. Вес. Диванана је зидана на сводове, са стубовима. Андр. И. б. састављене крошње дрвећа или гране винове лозе који својим обликом или положајем личе на такав део грађевине. — Нашао се на улИци ... Испод тамниХ сводова липа. Ћос. Б. Уђе на капију ... путањом, испод свода винових лоза. Станк. 2. (обично с атрибутом: небески) небо које даје утисак нечега лучног, сведеног на лук. — Над нашим природним хоризонтом надвио се небески свод. ОГ. Из вечерњег свода падала је ситна пурпурна прашина. Дуч.