свр̏та̄ње

свртање

свртање

том 5, стр. 703, редослед 5

—
гл. им. од свртати (се) несврш. и уч. према сврнути (се).
гл. — глагол, глаголскиим. — именицанесврш. — несвршени глаголуч. — учестали глагол
свр̏тати (се), свр̏ће̄м (се) и свр̏та̄м (се)

Изворни текст (OCR)

свр̏та̄ње с гл. им. од свртати (се). свр̏тати (се), свр̏ће̄м (се) и свр̏та̄м (се) несврш. и уч. према сврнути (се).