си̏ћӯшан
сићушан
Лема
сићушан
Варијанте
си̏ћушан
Извор
том 5, стр. 785, редослед 15
- 1.
дем. од ситан.
— С грана се спусти читава киша сићушна пелуда.
Иза уличног угла изби једна сићушна прилика.
Само би кадшто сићушни лахор уститрао траву.
И сама зна да ваља на вријеме уредити неке сићушне ствари.
Нека У Њој Књижевности пишу и критикују сићушни створови.
- 2.
морално слаб, низак.
— Наша борба не ћодноси слабића, зато нас и не разумију сићушне душице.
О, како је човек сићушан и подао кад га нетко дирне у његов ситни понос!
Изворни текст (OCR)
си̏ћӯшан и си̏ћушан, -шна, -шно 1. дем. од ситан. — С грана се спусти читава киша сићушна пелуда. Леск. Ј. Иза уличног угла изби једна сићушна прилика. Ћос. Б. Само би кадшто сићушни лахор уститрао траву. Ков. А. И сама зна да ваља на вријеме уредити неке сићушне ствари. Кум. Нека У Њој Књижевности пишу и критикују сићушни створови. Дом. 2. морално слаб, низак. — Наша борба не ћодноси слабића, зато нас и не разумију сићушне душице. Донч. О, како је човек сићушан и подао кад га нетко дирне у његов ситни понос! Цар М.