скљо́кати
скљокати
Лема
скљокати
Извор
том 5, стр. 805, редослед 10
- —
оборити, срушити.
— (тели смо му пушку и скљокали га. Он се почео дерати.
Пододреднице
а. срушити се, пасти. — Један од њих скљока се на под, без свијести, као врећа. Донч. Она претрну, занеме, скљока се на прву столицУ. Јевт. фиг. Поред ратниХ богаташа ... никла је из скљоканих ОогатСтава ... поСЛе рата Нона сиротиЊ. Рад. Д. б. ислабити, онемоћати. — Сви су били тамни, изнурени, скљокани као И он. Вас
Изворни текст (OCR)
скљо́кати, скљо̑ка̄м сврш. оборити, срушити. — (тели смо му пушку и скљокали га. Он се почео дерати. Кик.