скљу́нити
скљунити
Лема
скљунити
Извор
том 5, стр. 805, редослед 12
- —
спустити да виси као кљун, опустити: ~ нос. Вук Рј.
Пододреднице
оборити главу, повити се од бриге, невоље, покуњити се. — Она се од бриге скљунила у једном куту. Мих. скљу́нути се, скљу̑не̄м се сврш. постати трошан, склон паду. — Кућа му се скљунула, глава да падне ... и остало се стање порушило. Ћоп. скљу́сити се, скљу̑сӣм се сврш. пасти, срушити се (о кљусету); пасти, скљокати се уопште. — Скљуси се коњ] ... поновно под возом. Гор. Милица уђе ... Али је Пера ништа не запита, него се скљуси на СТОЛИЦV. Њес
Изворни текст (OCR)
скљу́нити, скљу̑нӣм сврш. спустити да виси као кљун, опустити: ~ нос. Вук Рј.