спо̀речкати
споречкати, спорјечкати
Лема
споречкати
Варијанте
спорјечкати, спо̀рјечкати
Извор
том 5, стр. 938, редослед 15
- —
сврш. сукобити се речима, посвађати се, завадити се.
— Ако смо се кад споречкале, то је било па прошло.
Павлови родитељи жестоко се споречкаше због новина. (ек. споријѐчити се, спо̀ријечӣм се, ек. споре́чити се. спо̀рити?, -ӣм несврш. спорити се.
— Ми немамо с њим о чему да споримо.
Не мислим о томе с тобом да спорим. ин.
Пододреднице
водити спор о чему, препирати се. — Водичи ... спорили се којим правцем треба да ударе. Чол. Поднаредник није имао воље да се спори с њИм. ал
Изворни текст (OCR)
спо̀речкати се, -а̄м се, ијек. спо̀рјечкати се, сврш. сукобити се речима, посвађати се, завадити се. — Ако смо се кад споречкале, то је било па прошло. Глиш. Павлови родитељи жестоко се споречкаше због новина. (ек. споријѐчити се, спо̀ријечӣм се, ек. споре́чити се. спо̀рити?, -ӣм несврш. спорити се. — Ми немамо с њим о чему да споримо. КР 1924. Не мислим о томе с тобом да спорим. ин.