срашћи́ва̄ње
срашћивање
Лема
срашћивање
Извор
том 5, стр. 956, редослед 6
- —
гл. им. од срашћивати (се) и уч. према срасти (се).
срашћи́вати (се), сра̀шћује̄м (се) несврш.
Изворни текст (OCR)
срашћи́ва̄ње с гл. им. од срашћивати (се). срашћи́вати (се), сра̀шћује̄м (се) несврш. и уч. према срасти (се).