Одредница

сре́ћо

граматичка ознака није издвојенатом 5, стр. 969

сре́ћо

срећо

Лема

срећо

Извор

том 5, стр. 969, редослед 8

  1. 1.

    и -е̄ м (вок. сре̑ћо) 1. срећко.

    вок. — вокатив
  2. 2.

    ир. несрећник.

    ир. — иронично
    — Ха, јеси ли чула што је они твој срећо урадио?
    О-А
Изворни текст (OCR)
сре́ћо, -а̄ и -е̄ м (вок. сре̑ћо) 1. срећко. 2. ир. несрећник. — Ха, јеси ли чула што је они твој срећо урадио? О-А.