ста̀на̄р
станар
Лема
станар
Извор
том 5, стр. 991, редослед 2
- 1.
онај који станује у неком стану, закупник стана, кирајрија.
— Од страха да јој станар не оде беs оrказа, закуцала је на његова врата.
Домаћица је ... пробудила свога станара.
- 2.
онај који станује на стану (2).
— Овдје започињу грабички станари.
- 3.
онај који проналази стан за војску, туристе. Бак. Реч.
Изворни текст (OCR)
ста̀на̄р, -а́ра м 1. онај који станује у неком стану, закупник стана, кирајрија. — Од страха да јој станар не оде беs оrказа, закуцала је на његова врата. Бег. Домаћица је ... пробудила свога станара. Чол. 2. онај који станује на стану (2). — Овдје започињу грабички станари. Вел. 3. онај који проналази стан за војску, туристе. Бак. Реч.