ства́рно̄ст
стварност
Лема
стварност
Извор
том 5, стр. 1006, редослед 10
- 1.
стање онога што је стварно; чињенично стање, збиља, збиљност, смисао за живот какав јест.
— На овом врхунцу као да је све изгубило своју стварност.
Стварност, природа, показује нам се прво и једино преко чула. Лог.
- 1.
То је била крвава стварност. Гор. И ... са затвореним очима за стварност ... он Јакшић је. стварао оне идилично-епске спевове у прози. Скерл.
- 2.
срж, суштина нечега, материјална основа.
— Оно што се зове »божанска идеја света«, то је стварност што лежи у основи свих појава.
Изворни текст (OCR)
ства́рно̄ст, -ости ж 1. стање онога што је стварно; чињенично стање, збиља, збиљност, смисао за живот какав јест. — На овом врхунцу као да је све изгубило своју стварност. Наз. Стварност, природа, показује нам се прво и једино преко чула. Лог. 1. То је била крвава стварност. Гор. И ... са затвореним очима за стварност ... он Јакшић је. стварао оне идилично-епске спевове у прози. Скерл. 2. срж, суштина нечега, материјална основа. — Оно што се зове »божанска идеја света«, то је стварност што лежи у основи свих појава. Кнеж. Б.