су̑висло
сувисло
Лема
сувисло
Извор
том 6, стр. 53, редослед 12
- —
на сувисао начин, логички непрекидно, трајно.
— Он није умио да ишта сувисло одговори. Чол. Ја никому не могу ништа обећати нити га, сувисло, за нешто кумити.
Изворни текст (OCR)
су̑висло прил. на сувисао начин, логички; непрекидно, трајно. — Он није умио да ишта сувисло одговори. Чол. Ја никому не могу ништа обећати нити га, сувисло, за нешто кумити. Уј.