танчѝна
танчина
Лема
танчина
Извор
том 6, стр. 143, редослед 2
- 1.
танкоћа, тананост, префињеност.
— Не зна се шта стоји више, раскошна инвенција, или богатство, танчина и нежност осећања.
Он је радио као и досада ... но њезина танчина је ипак опазила да постоји нека разлика између негда и сада.
- 2.
(обично у мн.) најситнија појединост, најмањи детаљ; финеса.
— lознаје марксистичку литературу до у танчине.
У томе се софте губе по ... осам година, разглабајући из тога танчине араnског језика. С)-А. та̑нчити?, -ӣм несврш. покр. та̀нчати, тањити.
— Не танчи одвеће, да ти се не сломИ. ан.
Изворни текст (OCR)
танчѝна ж 1. танкоћа, тананост, префињеност. — Не зна се шта стоји више, раскошна инвенција, или богатство, танчина и нежност осећања. Поп. Б. Он је радио као и досада ... но њезина танчина је ипак опазила да постоји нека разлика између негда и сада. Коз. Ј. 2. (обично у мн.) најситнија појединост, најмањи детаљ; финеса. — lознаје марксистичку литературу до у танчине. Андр. И. У томе се софте губе по ... осам година, разглабајући из тога танчине араnског језика. С)-А. та̑нчити?, -ӣм несврш. покр. та̀нчати, тањити. — Не танчи одвеће, да ти се не сломИ. ан.