та̑п
тап
Лема
тап
Извор
том 6, стр. 144, редослед 7
- а.
необ. а. оном. ход пропраћен једва чујним тупим шсумом, лаган, нечујан корак.
— Опрезан се осигурава па тапом проходи, и достигне.
- б.
траг корака, стопе.
— Ој, ви стијене ... прокажите ми тап убице засједна, да ступим преда њ и удара му смјер одвратим. Марк. Ф. та̏п (често поновљено: та̏п-та̏п) оном. узвик којим се подражава туп пад, ударац, корак и др., односно којим се попраћа нечија изненадна појава, какав неочекиван поступак и сл.
— Само чујеш како јабука пролази кроз лишће ... па доле тап. НК 194б. И ту она тап! таn! ... ножем ... поче цртати јој на лицу крстиће.
Батргам пијан, а шваnски војник преда ме
— таn!
Треба га збиља преместити, може им грдан квар нанети ... па ти њега поджупана таn! за великог жупана!
Изворни текст (OCR)
та̑п м необ. а. оном. ход пропраћен једва чујним тупим шсумом, лаган, нечујан корак. — Опрезан се осигурава па тапом проходи, и достигне. Сим б. траг корака, стопе. — Ој, ви стијене ... прокажите ми тап убице засједна, да ступим преда њ и удара му смјер одвратим. Марк. Ф. та̏п (често поновљено: та̏п-та̏п) оном. узвик којим се подражава туп пад, ударац, корак и др., односно којим се попраћа нечија изненадна појава, какав неочекиван поступак и сл. — Само чујеш како јабука пролази кроз лишће ... па доле тап. НК 194б. И ту она тап! таn! ... ножем ... поче цртати јој на лицу крстиће. Грол. Батргам пијан, а шваnски војник преда ме — таn! Ољ. Треба га збиља преместити, може им грдан квар нанети ... па ти њега поджупана таn! за великог жупана! Каш.