Одредница

та̏чка

жтом 6, стр. 150

та̏чка

тачка

Лема

тачка

Извор

том 6, стр. 150, редослед 1

  1. 1.

    исп. точка један од основних елемената геометрије, геометријска творевина без димензија. ЕЛЗ.

    исп. — испореди
  2. 2.а.

    грам. интерпункцијски знак () на крају потврдних и одричних реченица.

    грам. — граматика, граматички
  3. 2.б.

    такав правописни знак који се ставља иза скраћеница и скраћених речи (нпр. итд., и сл., бр. (број), чл. (члан), арХ. (архИтекта)) и иза редног броја написаног арапском цифром или иза слова коме је дата функција редног броја.

    нпр. — на примеритд. — и тако даљесл. — сличнобр. — број
  4. 3.а.

    фиг. оно што својим изгледом личи на тај знак.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Црне се, у даљини, многобројне разбацане тачке: то су они путници што су већ далеко одмакли.
    Стан.
  5. 3.б.

    у експресивном изражавању, прекид сваке дискусије пошто је изречен дефинитиван суд, неизменљива одлука.

    — За мене је наређење
    — извршење и тачка.
    Дав.
    На пријемима нема више сто и једне ђаконије ... већ ... понека погачица и
    — тачка. Пол. 1972.
  6. 4.а.

    поделак, знак на одговарајућем инструменту који обележава почетну температуру на којој настаје одређено стање неке материје: ~ кључања, ~ мржњења, смрзавања, ~ топљења.

    physics
    физ. — физика
  7. 4.б.

    фиг. тренутак, фаза у развоју неке појаве, неких односа; степен развијености неке појаве, гранична линија, ниво: почетна ~, завршна ~, највиша ~.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Насељена је] ... до критичне тачке, од које се становништво почиње разливати преко границе.
    Цвиј.
  8. 5.

    одређени део простора, место; положај, позиција, средиште: саобраћајна ~, стратешка ~.

    — Могло се то десити сваком Човеку ... на свима тачкама наше планете.
    Скерл.
    То је ... била чворна тачка усташке одбране.
    Ћоп.
  9. 6.

    (обично допуЊено:~ гледишта, ~ становишта) положај с кога се нешто посматра, просуђује, схватање условљено посматрањем одређеног круга појава, гледиште, становиште, позиција.

    с — средњи род
    — Видим. Ако станемо да посматрамо са те тачке.
    Андр. И.
    Сваком предмету прилази филозофски, посматра га са једне више тачке.
    СКГ 1937
  10. 7.

    одељак текста означен редним бројем и њиме обухваћена садржина, одредба, пропис; редним бројем означен елеменат неког програма: ~ уговора, ~ дневног реда, ~ приредбе.

    — Вук је био изабран да напише главне тачке њихова споразума.
    Бел.
    Заносе rа многе тачке јаснопољског еванђеља.
    Матош
    Каплар је] ... у том закону нашао »тачку«, па потјерао јадног Хаџију ... не да му мира.
    Сиј.

Фразе

довести на мртву тачку (раsговор, преговоре и сл.) зауставити без изгледа на продужење, довести у безизлазну ситуацију; мртва ~ 1) војн. место ван домета непријатељског оружја; 2) безизгледан, безизлазан положај; преломна ~ прекретница, преокрет; ставити (ударити и сл.) тачку на нешто дефинитивно прекинути с нечим.
Изворни текст (OCR)
та̏чка1 ж; исп. точка 1. један од основних елемената геометрије, геометријска творевина без димензија. ЕЛЗ. 2. грам. а. интерпункцијски знак () на крају потврдних и одричних реченица. б. такав правописни знак који се ставља иза скраћеница и скраћених речи (нпр. итд., и сл., бр. (број), чл. (члан), арХ. (архИтекта)) и иза редног броја написаног арапском цифром или иза слова коме је дата функција редног броја. 3. фиг. а. оно што својим изгледом личи на тај знак. — Црне се, у даљини, многобројне разбацане тачке: то су они путници што су већ далеко одмакли. Стан. б. у експресивном изражавању, прекид сваке дискусије пошто је изречен дефинитиван суд, неизменљива одлука. — За мене је наређење — извршење и тачка. Дав. На пријемима нема више сто и једне ђаконије ... већ ... понека погачица и — тачка. Пол. 1972. 4. а. физ. поделак, знак на одговарајућем инструменту који обележава почетну температуру на којој настаје одређено стање неке материје: ~ кључања, ~ мржњења, смрзавања, ~ топљења. б. фиг. тренутак, фаза у развоју неке појаве, неких односа; степен развијености неке појаве, гранична линија, ниво: почетна ~, завршна ~, највиша ~. — Насељена је] ... до критичне тачке, од које се становништво почиње разливати преко границе. Цвиј. 5. одређени део простора, место; положај, позиција, средиште: саобраћајна ~, стратешка ~. — Могло се то  десити сваком Човеку ... на свима тачкама наше планете. Скерл. То је ... била чворна тачка усташке одбране. Ћоп. 6. (обично допуЊено:~ гледишта, ~ становишта) положај с кога се нешто посматра, просуђује, схватање условљено посматрањем одређеног круга појава, гледиште, становиште, позиција. — Видим. Ако станемо да посматрамо са те тачке. Андр. И. Сваком предмету прилази филозофски, посматра га са једне више тачке. СКГ 1937. 7. одељак текста означен редним бројем и њиме обухваћена садржина, одредба, пропис; редним бројем означен елеменат неког програма: ~ уговора, ~ дневног реда, ~ приредбе. — Вук је био изабран да напише главне тачке њихова споразума. Бел. Заносе rа многе тачке јаснопољског еванђеља. Матош. Каплар је] ... у том закону нашао »тачку«, па потјерао јадног Хаџију ... не да му мира. Сиј.