тѐрет
терет
Лема
терет
Варијанте
те́рет
Извор
том 6, стр. 186, редослед 18
- 1.а.
оно што неко носи (обично на леђима или раменима), бреме; све оно што је натоварено на неко превозно средство ради превоза, това (1): бродски ~.
— Стресе се као да хоће некакав невидљив терет да збаци са себе.
Срце му је тиштао тежак терет.
- 1.б.
притисак који тело врши на онога који га носи, држи, тежина.
— Воћке су се... кршиле под теретом бресака.
Погурен је под теретом гријеха, тежег од романијских стијена.
- 1.в.
фиг. мука, невоља, тегоба, тешкоћа; брига, обавеза.
— Заборави на све терете који га муче, па често и пева.
Она ми је ... повјерила дио терета. Молила да пишем некоме.
- 2.
тежак рад; напор, напрезање.
— Волео је своју децу да штеди од терета ... Он и жена су их заклањали где се могло.
- 3.
законом одређена јавна обавеза, дажбина.
— Ја плаћам порезу и прирезе ... сносим све терете општинске.
То је противно ... нечему ... једнакост појединаца пред јавним теретима. Мј. 193б
- 4.
(обично с предлогом »под«) дуг; залог некретнине за добивени зајам, хипотека.
— Године 1930. укњижено је терета ... динара; брисано је ... динара.
Земља под теретом, кућа презадужена.
Фразе
бити на терету (пасти, падати на терет) некоме бити на нечијој бризи, на нечијем старању, живети на нечији рачун, наметнути се, наметати се (некоме) као нежељена обавеза; поста(ја)ти непожељан; ставити, стављати на терет некоме (нешто) 1) (у)чинити одговорним, окривити, окривљивати, теретити некога за нешто; 2) обавез(ив)ати на старање о нечему, на неко плаћање, дажбину и сл., задужи(ва)ти; ~ Го д ин а старост.
Изворни текст (OCR)
тѐрет и те́рет м 1. а. оно што неко носи (обично на леђима или раменима), бреме; све оно што је натоварено на неко превозно средство ради превоза, това (1): бродски ~. — Стресе се као да хоће некакав невидљив терет да збаци са себе. Коч. фиг. Срце му је тиштао тежак терет. Креш. б. притисак који тело врши на онога који га носи, држи, тежина. — Воћке су се... кршиле под теретом бресака. Чипл. фиг. Погурен је под теретом гријеха, тежег од романијских стијена. Куш. в. фиг. мука, невоља, тегоба, тешкоћа; брига, обавеза. — Заборави на све терете који га муче, па често и пева. Јакш. Ђ. Она ми је ... повјерила дио терета. Молила да пишем некоме. Јел. 2. тежак рад; напор, напрезање. — Волео је своју децу да штеди од терета ... Он и жена су их заклањали где се могло. Моск. 3. законом одређена јавна обавеза, дажбина. — Ја плаћам порезу и прирезе ... сносим све терете општинске. Вес. То је противно ... нечему ... једнакост појединаца пред јавним теретима. Мј. 193б 4. (обично с предлогом »под«) дуг; залог некретнине за добивени зајам, хипотека. — Године 1930. укњижено је терета ... динара; брисано је ... динара. Обз. 1932. Земља под теретом, кућа презадужена. Јакш. Ђ.