Одредница

тѝранин

мтом 6, стр. 211

тѝранин

тиранин

Лема

тиранин

Извор

том 6, стр. 211, редослед 13

  1. а.

    (мн. тѝрани, ген. ти̏ра̄на̄) грч. а. владар који влада самовољно, насилнички (обично преотевши неком другом власт).

    мн. — множинаген. — генитивгрч. — грчки
    — Поштовани Анакреон није баш могао на мање а да не буде дворски чанколиз и пришипетља самоскога тиранина.
    Уј.
  2. б.

    строг, окрутан, немилосрдан, безобзиран човек, насилник.

    — Она је била ... неподношљив тиранин свих укућана.
    Андр. И.
Изворни текст (OCR)
тѝранин м (мн. тѝрани, ген. ти̏ра̄на̄) грч. а. владар који влада самовољно, насилнички (обично преотевши неком другом власт). — Поштовани Анакреон није баш могао на мање а да не буде дворски чанколиз и пришипетља самоскога тиранина. Уј. б. строг, окрутан, немилосрдан, безобзиран човек, насилник. — Она је била ... неподношљив тиранин свих укућана. Андр. И.