титу̀ла̄р
титулар
Лема
титулар
Извор
том 6, стр. 216, редослед 3
- —
онај који има титулу, звање за нешто (обично само номинално).
— То неће бити аристокрација титулара, диплома и рода, већ аристокрација ума, врлине и рада. В 1885. Од Вуловићеве смрти ... катедра историје српске књижевности ... била је без титулара.
Изворни текст (OCR)
титу̀ла̄р, -а́ра м онај који има титулу, звање за нешто (обично само номинално). — То неће бити аристокрација титулара, диплома и рода, већ аристокрација ума, врлине и рада. В 1885. Од Вуловићеве смрти ... катедра историје српске књижевности ... била је без титулара. Поп. П.