Одредница

тра̑к

мтом 6, стр. 252

тра̑к

трак

Лема

трак

Извор

том 6, стр. 252, редослед 12

  1. 1.

    (лок. тра́ку; мн. тра̂ци, тра́кови и тра̏кови, ген. тра́ка̄, тра́ко̄ва̄, трако́ва̄ и тра̏ко̄ва̄) в. рака.

    лок. — локативмн. — множинаген. — генитивв. — (после броја) век
    — Око плоче на предњој страни феса обложен је трак ... кому се краји спуштају невјести низ оба образа.
    Љуб.
    Сједјела је ... уперених очију у трак свјетлости, који је падао кроз врата.
    Крањч. Стј
    На губици засребренила се пјена, коју стадоше румењети два танка трака крви потекла из носница.
    Гор.
  2. 2.

    везица, узица, пертла.

    — Завезује трак на ципели.
    Торб.
  3. 3.

    траг, црта, линија.

    — Лице њезино, на ком се виђаху траци повехле румени, одавало је велику одлучност.
    Том.
  4. 4.

    крак, пипак неких мекушаца као орган пипања, хватања.

    — Уботница је својим трацима прихватила удицу.
    Новак
Изворни текст (OCR)
тра̑к м (лок. тра́ку; мн. тра̂ци, тра́кови и тра̏кови, ген. тра́ка̄, тра́ко̄ва̄, трако́ва̄ и тра̏ко̄ва̄) 1. в. рака. — Око плоче на предњој страни феса обложен је трак ... кому се краји спуштају невјести низ оба образа. Љуб. Сједјела је ... уперених очију у трак свјетлости, који је падао кроз врата. Крањч. Стј. На губици засребренила се пјена, коју стадоше румењети два танка трака крви потекла из носница. Гор. 2. везица, узица, пертла. — Завезује трак на ципели. Торб. 3. траг, црта, линија. — Лице њезино, на ком се виђаху траци повехле румени, одавало је велику одлучност. Том. 4. крак, пипак неких мекушаца као орган пипања, хватања. — Уботница је својим трацима прихватила удицу. Новак.