ту̏чити
тучити
Лема
тучити
Извор
том 6, стр. 350, редослед 20
- —
наићи на кога, срести
— Па тољагом омјери му леђа ... кад ТVрчина тучи сусретника.
Пододреднице
сукобити се, сударити се. — Гдје стигоше ту се и тучише. Март
Изворни текст (OCR)
ту̏чити, -ӣм сврш. наићи на кога, срести. — Па тољагом омјери му леђа ... кад ТVрчина тучи сусретника. Март.