у̏кле̄то̄ст
уклетост
Лема
уклетост
Извор
том 6, стр. 477, редослед 15
- —
стање онога који носи на себи проклетство, несрећа.
— Човек који се одвише испне нада друге ... тај падне под уклетост самоће. Сек. Око Госпаве, од њенога брзог хода ... са лица ... из сМеђих очију ... врцале су искре неке мистичне уклетости.
Изворни текст (OCR)
у̏кле̄то̄ст, -ости ж стање онога који носи на себи проклетство, несрећа. — Човек који се одвише испне нада друге ... тај падне под уклетост самоће. Сек. Око Госпаве, од њенога брзог хода ... са лица ... из сМеђих очију ... врцале су искре неке мистичне уклетости. Вуков.