укоре́ннти
укореннти
Лема
укореннти
Извор
том 6, стр. 483, редослед 2
- —
ијек. укоријѐнити, сврш. учинити да се нешто учврсти, да пусти корен, да постане блиско, учврстити.
— Те песме Змајеве прве су у многоме од нас укорениле смисао за добро.
Пододреднице
1. пустити корен, примити се (о дрвету). — Кад се једном дрво добро укоренило, оно се тако јако столича да од ... једног дрвцета кроз десетину година читава шумица постаје. Панч. фиг. ухватити се чврсто (да се не може ишчупати). — lоrе им пољским радницима сваким кораком хватају корен и чупају се из тла, да се наново укорене. Поп. Ј. 2. дубоко се усадити (о навикама). — Немар је узроком да се врло брзо развију антисоцијалне навике, које ће у каснијој доби бити превише укор̀ијењене. Мј. 1926. Ристићеви другови били су националисти са старом укорењеном мржњом и неповерењем према Аустрији. Јов. С
Изворни текст (OCR)
укоре́ннти, -о̀ре̄нӣм, ијек. укоријѐнити, сврш. учинити да се нешто учврсти, да пусти корен, да постане блиско, учврстити. — Те песме Змајеве прве су у многоме од нас укорениле смисао за добро. Богдан.