ше́ћа
шећа
Лема
шећа
Извор
том 6, стр. 945, редослед 23
- 1.
хип. од шећер.
- 2.
надимак одмила вољеној особи (обично детету), мезимче; исп. шећерче.
— Коловођа, шећо моја! Рј. .
Изворни текст (OCR)
ше́ћа2 ж 1. хип. од шећер. 2. надимак одмила вољеној особи (обично детету), мезимче; исп. шећерче. — Коловођа, шећо моја! Рј. .