јемчити
јемчити
Лема
јемчити
Извор
том 2, стр. 560, редослед 3
- а.
примати на себе одговорност за кога или за што; бити јамац; тврдити да ће што бити.
— Јамчиоје за њега кад је отворио апотеку.
За своја ... увјерења човјек јамчи својим потписом као за своје мјенице.
- б.
служити као јамство, као доказ, сигурност.
— А зар им не јамчи моја прошлост?
Ништа нам не јамчи ... да се човјек неће развити у сасвим нову врсту.
Пододреднице
уз. повр. — То бива ... кад се људи јамче да се унапредак што зло неће учинити. Нов
Изворни текст (OCR)
јемчити а. примати на себе одговорност за кога или за што; бити јамац; тврдити да ће што бити. — Јамчиоје за њега кад је отворио апотеку. Лаз. Л. За своја ... увјерења човјек јамчи својим потписом као за своје мјенице. Крл. б. служити као јамство, као доказ, сигурност. — А зар им не јамчи моја прошлост? Кор. Ништа нам не јамчи ... да се човјек неће развити у сасвим нову врсту. Ћос. Б.