о̀тресит
отресит
Лема
отресит
Извор
том 4, стр. 263, редослед 10
- 1.а.
отворен, слободан у понашању; бистар, способан.
— Он једини што је онако мало отресит, сви остали су некако завезани и глупи.
Што би отреситијих младих људи, то се даде на школовање.
- 1.б.
окретан, предузимљив; жустар, енергичан.
— А како ми се чини отресит је човек.
— Прави кремен!
Била је отресита женска и није се дала лако оседлати.
- 2.
осоран, оштар.
— Била сам својеглава, отресита.
Мрзио сам његов отресити, пребучни начин говора. Козарц.
Изворни текст (OCR)
о̀тресит, -а, -о 1. а. отворен, слободан у понашању; бистар, способан. — Он једини што је онако мало отресит, сви остали су некако завезани и глупи. Нуш. Што би отреситијих младих људи, то се даде на школовање. Вуков. б. окретан, предузимљив; жустар, енергичан. — А како ми се чини отресит је човек. — Прави кремен! Глиш. Била је отресита женска и није се дала лако оседлати. Маш. 2. осоран, оштар. — Била сам својеглава, отресита. Шен. Мрзио сам његов отресити, пребучни начин говора. Козарц.