стра́вити
стравити
Лема
стравити
Извор
том 6, стр. 7, редослед 30
- 1.
испунити стравом, престрашити, уплашити.
— Што дође амо да ми страви срце!
Не страви ми ... дијете!
— викала је мајка.
- 2.
затравити, опчинити.
— Којак спомиње ... Миљенка и старца Радота што су их стравиле виле.
Пододреднице
осетити велики страх, уплашити се. — Понајвише сам се стравио зла конака. В 1ss5. Ја се стравих ... вриснуо сам и покушао да побјегнем. Лал. Од страха паде ми симсија, тада сам се ко̑ никад стравио. Ств. 1948
Изворни текст (OCR)
стра́вити, стра̂вӣм сврш. 1. испунити стравом, престрашити, уплашити. — Што дође амо да ми страви срце! Марк. Ф. Не страви ми ... дијете! — викала је мајка. Лоп. 2. затравити, опчинити. — Којак спомиње ... Миљенка и старца Радота што су их стравиле виле. Водн.